(İSİMLER)
İngilizcede isimler “düzenli isimler” ve “düzensiz isimler” diye ikiye ayrılırlar. Düzenli isimleri çoğul yapmak için ismin sonuna –s, -es, -ies, -ves eklerinden uygun olan kullanılır.

Eğer kelimenin sonu -sh, -ch, -ss, -o, -x ile bitiyorsa –es eklenir.

Örnek:

dish – dishes

match – matches

class – classes

box – boxes, gibi.

Tomato – tomatoes. (Sonu “o” ile biten kelimelerde eğer “o” dan önce bir sessiz harf varsa o zaman “o” nun sonuna sadece “-s” eklenir)

zoo – zoos

radio – radios, gibi.

Eğer kelimenin sonu “baby” ve “city” de olduğu gibi “y” ile bitiyorsa ve “y”den önce bir sessiz harf varsa o zaman “y” düşer ve kelimenin sonuna –ies eklenir.

Örnek:

baby – babies

city – cities

lady – ladies

country – countries

fly – flies, gibi.

Eğer kelimenin sonu wife ve thief’de olduğu gibi “fe” ve “f” ile bitiyorsa “fe” ve “f” değiştirilerek -ves eklenir.

Örnek:

wife – wives

thief – thieves

shelf – shelves
knife – knives, gibi.

Eğer kelimenin sonu bunların dışında bir kelimeyle bitiyorsa sadece –s eklenir.

Örnek:

Car – cars

school – schools

boy – boys

play – plays

key – keys

student – students

teacher – teachers, gibi

Şimdiye kadar verilen örnekler “düzenli” isimlerdir. Düzensiz isimlerin çoğulları farklı farklıdır. Adı üzerinde “düzensiz”dirler.
Tekil Çoğul
Man —— men

woman — women

Mouse —- mice

child —— children

fish ——– fish

sheep —— sheep

foot ——- feet

tooth —— teeth, gibi.

● Zarflar (adverb) eylemleri niteler. Eylemlerin nasıl yapıldığı hakkında bilgi verirler. Örnek: How does he she sing? – She sings beautifully. /  (O) Nasıl şarkı söylüyor. Çok güzel şarkı söylüyor. 

Kural: Zarflar genellikle -ly sonekinin bir sıfata eklenmesiyle oluşturulur.

Örnek: beautiful/beautifully güzel- güzel(ce) güzel bir şekilde, careful/carefully dikkatli-dikkatlice/dikkatli bir şekilde

Dikkat!

  *

    Bazı sıfatlar zarf haline dönüştüğünde değişmez. Bunların en önemlileri şunlardır: fast (hızlı) – fast (hızlıca, hızlı bir şekilde), hard (zor) – hard (zor bir şekilde)
  *

    Good (iyi) muhtemelen en önemli istisnadır. ‘good’ sıfatının zarf formu ‘well’ (iyi bir şekilde)dir. Bu sıklıkla hatalı kullanan bir zarftır!

YANLIŞ!!: He plays tennis good. DOĞRU: He plays tennis well.

Kural: Zarflar aynı zamanda bir sıfatı da nitelerler. Bu durumda zarf sözkonusu sıfattan önce kullanılır.

Örnek: She is extremely happy. They are absolutely sure.

Dikkat!

  *

    Temel bir sıfatın derecesi artırılmış formuyla ‘very’ kullanmayın. Örnek: good – fantastic

YANLIŞ!!: She is a very beautiful woman.

Kural: Sıklık zarfları (adverbs of frequency) (herzaman (always), asla (never), bazen (sometimes), sık sık (often) vs.) genellikle ana eylemden önce gelir.

Örnek:

He is often late for class.
Do you always eat in a restaurant?
They don’t usually travel on Fridays.

Adjectives / Sıfatlar

Bir ismin nasıl olduğunu tarif eden kelimelere “ADJECTIVE” (sıfat) diyoruz ingilizcede.

Örneğin ;

good : iyi / a good man : iyi bir adam (”a” nin yerine dikkat)
Ahmet is a good man : Ahmet iyi bir adamdır.
Nasıl bir adam ? İyi bir adam. İyi kelimesi “adam” kelimesini (isim) tarif ediyor. Dolayısıyla “good” bir sıfattır.

bad : kötü / a bad memory : kötü bir anı.
I had a bad memory : Kötü bir anım vardı (sahipitim)
Nasıl bir anı ? Kötü bir anı. Kötü kelimesi anı kelimesini (isim) tarif ediyor. Dolayısıyla “bad” bir sıfattır.

pretty : güzel / a pretty woman : güzel bir kadın
ugly : çirkin / an ugly girl : çirkin bir kız
cheap : ucuz / a cheap car : ucuz bir araba
expensive : pahalı / an expensive flat : pahalı bir daire

Adverbs / Zarflar :

Bir eylemin nasıl olduğunu (yapıldığını) tarif eden kelimeler “ADVERB” (Zarf) diyoruz ingilizcede

Örneğin ;

slowly : yavaşça / I walk slowly : Ben yavaş (şekilde) yürürüm.
loudly : sesli (yüksek şekilde) / He talks loudly : O yüksek sesli konuşur.

“Adverb”leri genellikle “adjective” lerden (yani sıfatlardan) sıfatın sonuna “ly” getirmek suretiyle türetiriz.
slow : yavaş / slowly : yavaş şekilde
loud : yüksek (ses) / loudly : yüksek şekilde vs
nice : güzel / nicely : güzel şekilde vs.

Bu arada düzensiz (irregular) diye adlandırdığımız bazı durumlar vardır. Örneğin ;

fast : hızlı / fast : hızlı şekilde. Yani ” He drives fast : O hızlı (şekilde) sürer. ( Nasıl sürer ? Hızlı sürer)
good : iyi / well : iyi şekilde. Yani “He treats me well : O bana iyi (şekilde) muamele eder. (Nasıl .. eder ? İyi .. eder)

İngilizce’de sayılabilir isimler, sonuna aldıkları -s ve -es ekleriyle çoğul olurlar.

1) Sonu “o” ile biten isimler (-es) alır: potato – potatoes

2) Sonu “x” ile biten isimler (-es) alır: fox – foxes

3) Sonu “s” ile biten isimler (-es) alır: glass – glasses

4) Sonu “f/fe” ile biten isimler (-ves) alır: wolf – wolves

5) Sonu “y” ile biten isimlerde bir önceki harf de sessiz ise “y” düşer ve (-ies) eki gelir: story – stories, city – cities gibi…

6) Sonu “ch/sh” ile biten isimler (-es) alır: dish -  watches

7) Bunlar dışında kalan diğer isimler (-s) alır: books, kids, pecils gibi…

Ancak -s veya -es eki almayan istisnai durumlar da mevcuttur; bunlardan bazı örnekler:

man (adam) – men (adamlar)

woman (kadın) – women (kadınlar)

person (kişi) – people (insanlar)

tooth (diş) – teeth (dişler)

foot (ayak) – feet (ayaklar)

mouse (fare) – mice (fareler)

fish (balık) – fish (balıklar)

sheep (koyun) – sheep (koyunlar)

ox (öküz) – oxen (öküzler)

goose (kaz) – geese (kazlar)

this (bu) – these (bunlar)

that (şu) – those (şunlar)

Edatlar (Prepositions) İngilizce’de nesnelerden önce gelerek fiil ve özne/nesne arasında bağlantı kurmaya yarayan kelimelerdir. Örneğin Türkçe’deki ismin -de hali (bulunma), -den hali (ayrılma), -i hali, -e hali (yönelme) gibi durumlar İngilizce’de (Prepositions) denilen edatlarla sağlanır. Belli başlı edatlar nelerdir?

ABOUT (hakkında, yaklaşık)

We talked about you. (Senin hakkında konuştuk.)

There are about ten million people living in Istanbul. (Istanbul’da yaşayan yaklaşık on milyon insan var.)

AFTER (-den sonra, ardından)

After you (senden sonra)

After ten o’clock (saat ondan sonra)

AT (-de/da, -e/a)

At two o’clock (saat ikide)

Look at me (bana bak.)

At cinema (sinemada)

BEFORE (-den önce)

Before him (Ondan önce)

Before three o’clock (saat üçten önce)

BETWEEN (arasında)

Between you and him (senin ve onun arasında)

Between February and May (Şubat ve Mayıs arasında)

FROM (-den/dan)

From Istanbul (İstanbul’dan)

IN (-de/da, -in içinde)

In Istanbul (İstanbul’da)

In the house (evde)

INTO (-in içine doğru, -e doğru)

Caome into house (eve gir)

OF (-ın/in)

the front of the house (evin önü)

ON (-in üzerinde)

The cat is on the table. (Kedi masanın üstündedir.)

OVER (üzerinde- dokunma yok)

The plane is over the city. (Uçak şehrin üzerinde.)

TO (-e/a, -e doğru)

To Istanbul (İstanbul’a)

I am going to Istanbul. (Ben İstanbul‘a gidiyorum.)

UNDER (-in altında)

He is under the tree. (O, ağacın altında)

WITH (ile)

Come with me. (Benimle gel)

Go with him. (Onunla git)

WITHOUT (-siz, -sız)

Without you (sensiz)

İyelik zamirleri cümlede “benim kalemim, onun kitabı” gibi kullanımlar yerine kısaca “benimki, onunki” anlamını veren kelimelerdir. Bu zamirlerden sonra asla nesne kullanılmaz.

Pronoun (Zamir) ……. Possessive pronoun (İyelik Zamiri)
I ……. ……. ……. ……. mine
Your ……. ……. ……. ……. yours
He ……. ……. ……. ……. his
She ……. ……. ……. ……. hers
We ……. ……. ……. ……. ours
They ……. ……. ……. ……. theirs

This is our house. It’s ours. (Bu bizim evimiz. O bizimki.)
This is their class. It’s theirs. (Bu onların sınıfı. O onlarınki. )
Whose is this book? It’s mine. (It’s my book.) (Bu kimin kitabı? Benimki. O benim kitabım.)
Whose jacket is that? It’s hers. (It’s her jacket.) (O ceket kimin? Onunki. O onun ceketi.)

Kişi zamirleri, insan ve varlık isimlerinin yerine kullanılan kelimelerdir.

Tekil Şahış:
1st Person: I -ay- : Ben
2nd Person: You -yu- : Sen
3rd Person: He -hi- : O (Erkek)
3rd Person: She -şi- : O (Kadın)
3rd Person: It -it- : O (Hayvan, Eşya)

Çoğul Şahış:
1st Person: We -wi- : Biz
2nd Person: You -yu- : Siz
3rd Person: They -dey- : Onlar

İngilizce’de özne zamirleri fiilden önce kullanılır.

I sang a song.
You have to change your mind.
He wants to buy a new car.
She will marry a dentist.
It is raining. (”It” kişi zamiri İngilizce’de havanın, hayvanların veya cansız varlıkların yerine kullanılır.)
We are listening to the radio.
You were having rest on the sofa.
They must obey the rules.

Yalnızca soru cümlelerinde yardımcı fiil, kişi zamirinden yani özneden önce gelir.

Can I help you?
Have we got enough water?
Does she likes jazz music?

OBJECT PRONOUNS (NESNE ZAMİRLERİ)

Nesne zamirleri, cümle içerisinde fiil (verb) ve edatlardan (prepositions) sonra yer alır.

Me -mi- : Bana, Beni
You -yu- : Seni, Sana
Him -him- : Onu, Ona (Erkek)
Her -hör- : Onu, Ona (Kadın)
It -it- : Onu, Ona (Hayvan, Eşya)
Us -as- : Bizi, Bize
You -yu- : Sizi, Size
Them -dem- : Onları, Onlara

Yukarıdaki tabloda görüleceği gibi bazı özne ve nesne zamirleri aynıdır. Cümle içerisinde kullanıldıkları yere göre; hangisinin özne zamiri, hangisinin nesne zamiri olduğunu belirleyebiliriz. Fiilden önce geliyorsa özne zamiri, fiilden sonra geliyorsa nesne zamiridir.

Brad loves me.
He will give you some money.
I told him that he was perfect.
They belive in her.
I left it on the table.
They invited us to their wedding ceremony.
We hate you.
You’re going to travel with them in the same bus.

POSSESIVE ADJECTIVE (İYELİK SIFATLARI)

İyelik sıfatları bir isimle birlikte kullanılır, ismin önüne gelerek kime ait olduklarını gösterir.

My -may- : Benim
Your -yur- : Senin
His -hiz- : Onun (Erkek)
Her -hör- : Onun (Kadın)
Its -its- : Onun (Hayvan, Eşya)
Our -avr- : Bizim
Your -yur- : Sizin
Their -deir- : Onların

My book (Benim kitabım)
Your sister (Senin kız kardeşin)
Her notebook (Onun defteri)
His car (Onun arabası)
Our school (Bizim okulumuz)
Their house (Onların evi)

POSSESIVE PRONOUNS (İyelik Zamirleri)

İyelik zamirleri tek başına bir isim (noun) yerine kullanılabilirler. İyelik zamirleri tek başlarına hem iyelik sıfatının hem de ismin yerini tutarlar.

Mine -mayn- : Benimki
Yours -yorz- : Seninki
His -hiz- : Onunki (Erkekler için)
Hers -hörz- : Onunki (Kadınlar için)
*”Its” iyelik sıfatının iyelik zamiri olarak karşılığı yoktur.
Ours -avrz- : Bizimki
Yours -yorz- : Sizinki
Theirs -deirz- : Onlarınki

This book is mine
That is your book
This book is yours
This is his book
This book is his
This is her book
This book is hers
These are our books
These books are ours
These are your books
These are yours

REFLEXIVE PRONOUNS (DÖNÜŞLÜ ZAMİRLER)

Öznenin yaptığı iş ve eylemden yine kendisinin etkilendiğini, yaptığı iş ve eylemin kendisine yönelik olduğunu belirtir.

Tekil Şahış:
Myself -mayself- : Ben Kendim(i) (Ben Kendi Kendime)
Yourself -yorself- : Sen Kendin(i) (Sen Kendi Kendine)
Himself -himself- : O Kendi(ni) (O Kendi Kendine) (Erkekler İçin)
Herself -hörself- : O Kendi(ni) (O Kendi Kendine) (Kadınlar İçin)
Itself -itself- : O Kendi(ni) (O Kendi Kendine) (Hayvanlar, Eşyalar İçin)

Çoğul Şahış:
Ourselves -avrselvz- : Biz Kendimiz(i) (Biz Kendi Kendimize)
Yourselves -yorselvz- : Siz Kendiniz(i) (Siz Kendi Kendinize)
Themselves -temselvz- : Onlar Kendilerin(i) (Onlar Kendi Kendilerine)

She fell off her bicycle and hurt herself. (Bisikletinden düştü ve kendini incitti.)
I sometimes talk to myself. (Bazen kendimle konuşurum.)
He saw himself in the mirror. (Kendisini aynada gördü.)
They paid for themselves. (Kendi hesaplarını ödediler.)

“by” ile kullanıldığında tek başına yardım almadan anlamına gelir.
I always do my homework by myself. (Ödevimi daima kendi kendime yaparım)

Reflexive pronoun üç temel durumda kullanılır.

* When the subject and object are the same (Cümlede özne ile nesnenin aynı kişi ya da aynı şey olduğunu bildirirler. )

I hurt myself.(Kendimi incittim) (kendi kendimi)
The band call themselves “Dire Straits”. (Grup kendine “Dire Straits” diyor.
He shot himself. (Kendini vurdu) (kendi kendini)

* As the object of a preposition, referring to the subject (Özneyi gösteren bir edatın nesnesi olarak)

I bought a present for myself.
She did it by herself (=alone). Kendi kendine yaptı. (=tek başına)
That man is talking to himself.

* When you want to emphasize the subject or object (Özneyi veya nesneyi vurgulamak istediğiniz durumlarda)

I’ll do it myself. (No-one else will help me.) (Onu kendim yapacağım) (Kimse bana yardım etmeyecek)
They ate all the food themselves. (No-one else had any.) (Bütün yemekleri kendileri yediler) (Başka hiç kimse yemedi)
The teacher herself said that she liked me. (Öğretmen beni sevdiğini bizzat kendisi söyledi)

Hatırlatma

Aşağıdaki Türkçe cümleye bakın.

Beni bıçakla kestim.

Bu cümle yanlıştır, çünkü bu cümlede “beni” yerine “kendimi” kelimesi kullanılmalıdır. Şimdi aşağıdaki İngilizce cümleye bakın.

I cut me with a knife.

Bu cümle de yanlıştır. “Me” beni ve bana anlamlarına geldiğinden burada kullanılması gereken reflexive pronoun “myself” olmalıdır.

I cut myself with a knife. (Kendimi bıçakla kestim.)

Her ikisi de “bir, herhangi bir” anlamına gelir ve sayılabilen isimlerin önünde kullanılır. Bir nesneden ilk defa bahsettiğinizde veya bu nesneden tek bir tane olduğunda 1 (one) yerine bahsettiğiniz nesnenin önünde kullanılır. Kullanırken dikkat edeceğimiz kurallar:

1) “a” veya “an” kullanmak için bahsettiğiniz şeyin sayılabilir olması gerekir. Örnek: a book (bir kitap), a pencil (bir kalem) vs. Sayamadığımız bir şeye “bir” diyemeyeceğimiz için “a” ve “an” de kullanamayız. Örnek: a water (bir su), a flour (bir un), a salt (bir tuz) gibi… isimlerin önünde “a” “an” kullanamayız. Ayrıca Türkçe düşündüğünüzde sayılabilir gibi sandığınız ama aslında sayılamayan isimler de vardır. Örneğin bread (ekmek); sayılamaz bir isimdir ve o nedenle önüne “a” getiremeyiz.

2) A ve An kullanırken ismin ilk harfinin okunuşuna göre seçim yaparız. Bir ismin ilk harfinin okunuşu sessiz bir harfle (b, c, d… gibi) başlıyorsa a kullanılır. Örnek: a book (bir kitap), a table (bir masa), a teacher (bir öğretmen) a notebook (bir defter), a city (bir şehir) vs. “A” kullanırız çünkü örneğin “book” kelimesini okurken ağzımızdan ilk çıkan harf “b”dir. “Teacher” derken ilk çıkan harf “t”dir. Yani sessiz harflerdir.

3) İlk harfin okunuşu sesli bir harfle (a, e, i…gibi) başlıyorsa an kullanılır. Örnek: an apple (bir elma), an umbrella (bir şemsiye), an elephant (bir fil) vs. Burda da “an” kullanırız çünkü örneğin “apple” ı okurken ağzımızdan çıkan ilk harf “e”dir. “Umbrella” yı okurken ağzımızdan çıkan ilk harf “a”dır.

4) Yalnız “hour” gibi baştaki “h” harfinin okunmadığı durumlara dikkat edilmeli. Kelimeyi söylerken “h” harfi okunmadığı için önüne an getirilir. An hour (bir saat)

5) “University” de söylenirken ilk olarak “y” sesi çıktığı için görünüşte sesli bir harfle başlar ama okurken sessiz bir harfle (y) başlar. O nedenle “university” nin de önüne a getirilir. A university (bir üniversite) olur.

THE

“The” tek başına hiçbir anlamı olmayan Türkçe karşılığı bulunmayan ancak İngilizce’ de karşımıza çok sık çıkan bir kelimedir. Bu nedenle kullanımını anlamak biraz sıkıntılı olabiliyor. Daha önce “a” ve “an” için “herhangi bir” anlamına gelir demiştik. “The” ise önüne geldiği ismi “belli” yapar. Yani bir isimden ilk defa bahsediliyorsa veya herhangi bir taneyse önüne “a” “an” gelir; eğer daha önce bahsedilmiş, belli, ortamdaki herkes tarafından bilinen bir isim ise önüne “the” gelir. Yani “the” önüne getirildiği ismin belli bir şey olduğunu gösterir.

ÖRNEK: Herhangi bir elmadan bahsediyorsam an apple, belli bir elmadan bahsediyorsam the apple olur. A book herhangi bir kitap, the book belli bir kitap (yani herkesin gördüğü, bildiği, tanıdığı, rengi, şekli, sahibi vs. özelliklerini bildiği kitaptır.

book  : kitap
notebook: defter
pencil: kurşunkalem
pen   : dolma ya da tükenmez kalem
eraser: silgi
table : masa
desk  : sıra
seat  : koltuk
chair : sandalye
tree  : ağaç
flower: çiçek
knife : bıçak (okunuşa özel dikkat edin)
television : televizyon
radio : radyo

Türkçedeki işaret zamirleri olan bu, şu, o İngilizcede de vardır.

this (dis) bu

that (det) şu

it (it) o

anlamına gelir.

Şimdi kısa bir ara verip basit cümle yapısını öğrenelim.

Basit Cümle Yapısı ile İlgili Kısa Bilgiler

Bugüne kadar hep kalıpları kullanarak İngizceyi öğrendik ama bundan sonra yapıları kullanarak cümle kuracağız.

Orta seviyeye geçildiğinde zamanlar konusunda bunu detaylı olarak işleyeceğiz şimdilik kısa bir bilgi verelim.

İngilizce de basit bir cümle

Subject(Özne) + to be(am/is/are)+ Object (nesne)

Örneğin;

Bu bir kitaptır= This is a book,  şeklinde

oluşmaktadır. Tabii ki bu bir isim cümlesidir. Fiil Cümlelerini şimdilik kullanmayacağız.

yardımcı fiilimiz “am/is/are “to be” fiilinin açılımıdır. “is” i tekil nesneler için kullanacağız.

Yardımcı fiil başa geldiğinde cümle soruya dönüşür.

Yardımcı fiil + özne + nesne

Örneğin;

Bu bir kitap mıdır? Is this a book?

Tabii soru sormanın bir yolu daha var oda Wh… soruları.

Bunlar What (ne), where (neresi), who(kim)… dır.

Wh... + Yardımcı fiil + özne

O nedir?
What is it?

Bu kısa bilgiden sonra ‘this’, ‘that’ ve ‘it’ hakkında daha fazla alıştırma yapabiliriz.

This, That, It

Yakındaki şeyler için ‘this’, biraz uzaktakiler için ‘that’, en uzaktakiler için ‘it’ kullanırız.
- What is this?

 /-/|
/_/ | - This is a book
| |/|
|^| |
|_|/

- What is that?

                          i______i
                          I______I
That is a chair!          I      I
                          I______I
                         /      /I
                        (______( I
                        I I    I I
                        I      I

- What is that?

                                                        /~~   ~~   \
                                                  /--   ~~  --    --   ~~\
 - That is a tree .                                     {               }
                                                       \  _-     -_  /
                                                         ~  \\ //  ~
                                                      _- -   | | _- _
                                                        _ -  | |   -_
                                                            // \\